Bu şehir çok şey gördü…
Sevinci de gördü, hayal kırıklığını da…
Ama hiçbir zaman böylesine kritik bir eşiği bu kadar dağınık, bu kadar kırgın karşılamamalıydı!
Evet…
Herkesin bir hesabı var.
Herkesin içinde biriken öfke, biriken kırgınlık var.
Ama şimdi soruyorum:
Şimdi mi o hesapların zamanı?
Antalyaspor düşerse…
O kırgınlıkların, o hesapların ne anlamı kalacak?
Bugün susulması gereken yer var, konuşulması gereken yer var.
Bugün ego değil, arma konuşmalı!
Bugün kişisel meseleler değil, Antalyaspor konuşmalı!
Pazar günü oynanacak Kocaelispor maçı, sıradan bir 90 dakika değil.
Bu maç, bir sezonun değil, bir şehrin onurunun mücadelesi!
Tribünler dolacak mı?
Yoksa herkes birbirine küsüp evinde mi oturacak?
İşte asıl mesele bu!
Bu takım yalnız kalırsa, sadece sahada kaybetmez…
Bu şehir de kaybeder!
Ama kenetlenirse…
İşte o zaman hiçbir hesap, hiçbir senaryo bu hikâyeyi yazamaz!
Evet…
Kulağımız diğer maçlarda olacak.
Ama önce biz kendi kaderimizi yazacağız!
Bu takım o maçı kazanmak zorunda!
Başka yolu yok!
Ve biz…
O gün orada olmalıyız.
Sadece izlemek için değil…
Taşın altına elimizi koymak için!
Çünkü o gün kazanılacak şey sadece 3 puan değil…
Bir şehrin yeniden ayağa kalkışı olacak!
Sonra mı?
Sonra hep birlikte…
Sanki şampiyon olmuşuz gibi kutlayacağız ligde kalmayı!
Çünkü bazı zaferler vardır…
Kupadan daha değerlidir!
Ve unutmayın:
Antalyaspor yalnız kalırsa düşer…
Ama bu şehir sahip çıkarsa, asla düşmez! 🔴⚪
